همگان ] است و ليكن بيشتر مردم [ از اين حقيقت ] آگاه نيستند . [ به تمام وجود ] به سوى خدا بازگشته و تقواى او را پيشه كنيد و نماز را بپاداريد و هرگز از مشركان نگرديد . - وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيْرَ بَعِيدٍ هذا ما تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظٍ مَنْ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ وَ جاءَ بِقَلْبٍ مُنِيبٍ « 1 » و بهشت نزديك تقوى پيشگان مىشود ، بدون اين كه دور باشد ، اين بود آن چه وعده داده مىشويد ، براى هر كس كه بسيار [ به خدا ] رجوع كند و [ عهد و پيمانش با خدا را ] نگاه دارد ، آن كه در نهان از خدا بيم داشته باشد و با دل رجوع كننده [ به تمام وجود ] بيايد . - ادْخُلُوها بِسَلامٍ ذلِكَ يَوْمُ الْخُلُودِ لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ « 2 » با ايمنى و سلامتى داخل بهشت شويد ، اين روز ، روز جاودانگى است ، براى آنان هر چه بخواهند ، در آن جا فراهم است و نزد ما افزون [ برآن ] وجود دارد . انابه ؛ مقام مخلَصين و صفت موحدين انابه و توبه ، هر دو به معناى رجوع آمده است با اين تفاوت كه توبه بازگشت از گناهان مىباشد ولى انابه بازگشت به تمام وجود به خداى تعالى و اين همان مقام مخلَصين است كه در دعاى فوق فرموده شده : « وَأَشْعِرْ فِيهِ قَلْبِى إِنابَةَ الْمُخْلَصِينَ » معلوم مىشود خاستگاه انابه ، دل و توجّه آن است به اين كه او سبحانه همه چيز بشر و مظاهر بوده و هست و نسبت هستى و كمالاتشان به آن‌ها ، مجازى بوده و هست . شخص موحّد واقعى كسى است كه همه چيز را از خود سلب نمايد و به تمام وجود به طرف او سبحانه رود و به فقر و نيستى خويش اقرار نمايد . بنابراين مخلَصين را در دعا ، به فتح لام بايد خواند نه به كسر . اين جاست كه امنيت الهى براى شخص حاصل خواهد شد ،

--> ( 1 ) . سوره‌ى ق ، آيات 31 - 33 . ( 2 ) . سوره‌ى ق ، آيات 34 و 35 .